De ruimte die ik bied
Ik werk als coach met mensen die op een punt zijn gekomen waarop het helpend is om stil te staan. Niet omdat het misgaat, maar omdat vragen zich blijven aandienen. Omdat keuzes aandacht vragen. Omdat wat eerder vanzelf sprak, dat niet altijd meer doet.
 
Vaak loopt alles door. Verantwoordelijkheden worden gedragen, verwachtingen ingevuld, besluiten genomen. Tegelijk kan er iets verschuiven. Niet luid, maar voelbaar. In zulke momenten ontstaat de behoefte aan ruimte om te kijken: naar wat je bezighoudt, naar wat richting vraagt en naar wat mogelijk niet meer klopt zoals het deed.
 
De kern van mijn werk is het creëren van rolvrije denkruimte. Gesprekken waarin je niets hoeft te bewijzen en waarin zorgvuldig onderzocht mag worden wat voor jou richtinggevend is. Zonder haast, zonder oordeel en zonder dat er iets van je verwacht wordt.
 
Van waaruit ik werk
Mijn manier van werken is gevormd door verschillende rollen en ervaringen, onder andere in het ondernemerschap. Ik heb van dichtbij ervaren hoe verantwoordelijkheid kan wegen en hoe de ruimte om hardop te denken kleiner kan worden naarmate verwachtingen toenemen.
 
Die ervaring neem ik mee in mijn werk, zonder dat het gesprek daarover hoeft te gaan. Mijn opleiding en achtergrond, waaronder een academische Master in Coaching (VU) en scholing in ACT en RET,  vormen een stevig fundament, maar staan niet op de voorgrond. Ze ondersteunen het gesprek, meer niet.
 
Een blijvende interesse in filosofie, het stoïcisme en provocatief coachen voedt mijn manier van kijken. Niet om richting op te leggen, maar om ruimte te houden voor onderzoek, nuance en scherpte.

Ook in mijn eigen werk merkte ik hoe concrete vragen vaak een andere laag raken dan ze aanvankelijk laten zien. Wat begint als een vraag over functioneren, leiderschap of keuzes, blijkt regelmatig te gaan over richting, betekenis en verhouding tot verantwoordelijkheid. Die ervaring vormt een belangrijke basis onder mijn werk als coach.

Hoe ik het gesprek benader
Ik geloof niet dat richting ontstaat door het juiste antwoord te vinden. Wel door bereid te zijn stil te staan bij wat zich aandient, ook wanneer dat ongemakkelijk of nog onduidelijk is. Door gedachten, aannames en gevoelens serieus te nemen en te onderzoeken, ontstaat ruimte om er anders toe te verhouden.
 
Mijn manier van werken is eenvoudig en zorgvuldig. Ik luister, stel vragen en help woorden geven aan wat zich aandient. Soms vraagt dat vertraging. Soms juist het benoemen van iets wat al langer voelbaar is. Het gesprek volgt wat nodig is, niet een vooraf bepaald plan.
 
Ik stuur niet, maar laat ook niet alles liggen. Zo ontstaat een gesprek dat niet meedrijft, maar ook niet dwingt. Een plek om hardop te denken, zonder rol, zonder haast en zonder oordeel.

In vertrouwen
Vertrouwelijkheid is vanzelfsprekend. Wat wordt onderzocht hoeft niet direct consequenties te hebben en hoeft niet buiten het gesprek te bestaan. Die ruimte is essentieel om vrijuit te kunnen kijken en spreken.
 
Coaching begint hier niet met een besluit, maar met een bereidheid om zorgvuldig te onderzoeken wat richting geeft. Meer is er op dat moment niet nodig.